ေၾကာင္နံ႔သာ ( သုိ႔ ) စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေၾကာင္ကတုိး အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ - Amawpyay

ေၾကာင္နံ႔သာ ( သုိ႔ ) စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေၾကာင္ကတုိး အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ

ေၾကာင္နံ႔သာ ( သုိ႔ ) စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေၾကာင္ကတုိး အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ

တေန႔ က ညဆယ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မွ သမီး အႀကီးမေလး က ဘာဂါစားခ်င္ပါတယ္ ဆိုၿပီး ဂ်ီေနလုိ႔ အျပင္မထြက္ခ်င္ေတာ့ ပဲ ပ်င္းေနတဲ့စိတ္ကို အသာခ်ိဳးႏွိမ္ၿပီး သြားဝယ္ရပါတယ္။

ဘာဂါဆိုင္က ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ဆိုင္ကို အမွီျပဳ ဖြင့္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး ညပိုင္းမွသာ ထြက္ပါတယ္။ ေစတနာနဲ႔ လက္ရာေလးက ေကာင္းေတာ့ အဲဒီ ဘာဂါဆိုင္မွာေစာင့္ေနတဲ့သူ သုံးေလးေယာက္ေတာ့ အၿမဲလိုလို ရွိတတ္ပါတယ္။

ထုံးစံ အတိုင္း ကိုယ့္ေရွ႕က မွာထားတဲ့သူေတြ ေစာင့္ေနရတာနဲ႔ပဲ နာရီဝက္သာသာ ေလာက္ေတာ့ ၾကာသြား လုိ႔ အိမ္ကို အျမန္ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔ မီးပိြဳင့္ကို ေရွာင္ခ်င္တာေၾကာင့္ လမ္းမႀကီးကမေမာင္းေတာ့ဘဲ လူေနရပ္ကြက္ကေန ျဖတ္ဖို႔အႀကံနဲ႔ ကားကို ေကြ႔ဝင္လိုက္ပါတယ္။

လူေနရပ္ကြက္ ဆိုေပမယ့္ လုံးခ်င္းအိမ္ေလးေတြနဲ႔ ၿခံဝန္းသီးသန္႔ နဲ႔ ဆိပ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္ ဆိုေတာ့ သစ္ပင္ေတြ အုပ္အုပ္ ဆုိင္းဆိုင္း နဲ႔ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ပါ။ လမ္းသြယ္ေလးေတြ ႐ွဳပ္႐ွဳပ္ေထြးေထြးဆိုေတာ့ မၾကာခဏ သြားေနက် ဆိုေပမယ့္ မၾကာခဏ ဆိုသလိုပဲ လမ္းမွားေလ့ရွိပါတယ္။

လမ္းသြယ္ေလး တစ္ခုထဲကို ခ်ိဳးဝင္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ အရြယ္ရွိတဲ့ မီးခိုးေရာင္ အေကာင္ႀကီးတစ္ေကာင္ လမ္းေဘးက ပန္းၿခံဳအနီးမွ

ာ ကားမီးေရာင္ကို စူးစိုက္ၿပီး ၾကည့္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရလို႔ ႐ုတ္တရက္ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထၿပီး ဘရိတ္ကိုေယာင္ၿပီး နင္းလိုက္မိပါတယ္။

မေလးရွားနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားမွာက ဒါမ်ိဳးေတြ ေပါတယ္ဆိုၿပီး နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားေလ့ ရွိတတ္တယ္ေလ။

အႏွီ သတၱဝါကေတာ့ စကၠန႔္ အနည္းငယ္ မ်က္လုံးစိမ္းစိမ္း တစ္စုံနဲ႔ ေသခ်ာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနရာက ႐ုတ္တရက္ မီးခိုးလိုမ်ိဳး အေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီး လမ္းေဘး ကြန္ကရစ္ေျမာင္းေဘးကို ခုန္ဆင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူဘာေကာင္ ဆိုတာ သိလုိက္ရၿပီ ျဖစ္လို႔ ေၾကာက္စိတ္ထက္ ေက်နပ္ ပီတိျဖစ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ အိမ္ကုိ ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

တကယ္ဆို က်ေနာ္ အဲဒီ အေကာင္မ်ိဳးကို သဘာဝအတိုင္း ေတြ႔ရတာဒါဟာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ပါ။

ပထမ အႀကိမ္က လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ က်ေနာ္ မေလးရွားကို ေရာက္စတုန္းက အဲဒီအေကာင္မ်ိဳး တစ္ေကာင္ ၿခံစည္းရိုး အေပၚမွာ တတ္ထားတဲ့ သံဆူးႀကိဳး အေခြအတိုင္း ေလွ်ာက္သြားေနတာကို က်ေနာ္ေနထုိင္ရာ ကြန္ဒို ဝရံတာကေန လွမ္းေတြ႔ ခဲ့ဘူးပါတယ္။

က်ေနာ့္စိတ္ထဲ မွာ ထူးဆန္းေနတာက အဲဒီလို ေတာနက္ထဲမွာသာရွိသင့္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳးကို ကြာလာလမ္ပူ ၿမိဳ႕လည္ေကာင္ ေမွ်ာ္စင္ညီေနာင္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာေတြ႔ ရတာကိုပါ။

အဲဒီ ေၾကာင္နံ႔ သာ (သုိ႔) ေၾကာင္ကတုိး လို႔ အမည္ရတဲ့ ေတာေၾကာင္ႀကီးမ်ိဳးကို မေလးလို မူဆန္း လို႔ ေခၚၿပီး မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ အႏွ႔ံအျပား အျပင္ အေရွ႕ဘက္နဲ႔ အေနာက္ဘက္က ကၽြန္းေတြမွာ က်က္စားတယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ေဘာ္နီယို၊ ဆုမၾတ နဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္ ကၽြန္းစုေတြမွာလည္း အမ်ားအျပားေတြ႔ရ တတ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေၾကာင္န႔ံသာ အေနနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ေဒသခံအေနနဲ႔ ေတြ႔ရတတ္ၿပီး တျခားမ်ိဳးတူ

တစ္ဝမ္းကြဲ မိသားစုဝင္ေတြနဲ႔ မတူတာက သူ႔ရဲ႕ အမည္းေရာင္ ေျခေလးေျခာင္းနဲ႔ မီးခိုးေရာင္ အကြက္ေတြ အျပင္၊ အၿမီးကို အလွဆင္ထားတဲ့ အျဖဴ မီးခိုး အစင္းအၾကားေတြေၾကာင့္ သိသာထင္ရွားတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာ ရွိတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

ေတာေၾကာင္ လို႔ ေယဘုယ်ေခၚေနေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ နဲ႔ အနည္းငယ္ ဆင္သလို ျဖစ္ေန႐ုံမွ်သာျဖစ္ၿပီး ေၾကာင္အမ်ိဳးအႏြယ္ လုံးဝ မဟုတ္ပါဘူး။

လွဳပ္ရွားမႈ ျမန္ဆန္ သြက္လက္ေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ႀကီး မ်ိဳးႏြယ္ ေတြျဖစ္တဲ့ က်ား၊ က်ားသစ္ တို႔ အျပင္ စပါးႀကီး၊ စပါးအုံး လို ေျမြႀကီးမ်ား၊ မိေက်ာင္းမ်ားရဲ႕ အစာအျဖစ္ကိုေတာ့ မၾကာခဏ က်ေရာက္တတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ေၾကာင္နံ႔သာ အမ ေတြဟာ ႏွစ္လေလာက္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ၿပီးတာ နဲ႔ သားငယ္ ၄ေကာင္ခန္႔အထိ ေပါက္ၿပီး ကေလးေတြ အရြယ္ေရာက္၊ ကိုယ့္အစာ ကိုယ္ရွာစားတတ္တဲ့ အရြယ္အထိ မိခင္ကေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။

သူတို႔ ေတြဟာ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႔အထိ ေနႏိုင္ေပမယ့္ အဲဒီ အရြယ္အထိ အသက္ရွည္ရွည္ ေနႏိုင္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳး အလြန္ေတြ႔ ရခဲတယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ ပုံမွန္ေၾကာင္နံ႔သာ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္အရွည္ကေတာ့ ၁၇လက္မ ကေန ၂၈လက္မခန္႔ အထိရွိတတ္ၿပီး အေလးခ်ိန္ကေတာ့ ၁၁ေပါင္ခန္႔အထိ ရွိတတ္ပါတယ္။

ေၾကာင္နံ႔သာ ေတြဟာ သဘာဝအရ သားေကာင္ငယ္ေတြကို ဖမ္းဆီးစားေသာက္တတ္တဲ့ ေတာ႐ိုင္း သတၱဝါျဖစ္လို႔ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္အျဖစ္ ေမြးလို႔ မရပါဘူး။

VIDEO

TANGALONG CIVET (Viverra tangalunga) Gray 1832( CLICK PHOTO TO SEE VIDEO RELATED TO TANGALONG CIVET)Tangalong Civet(Viverra tangalunga) Gray 1832Local Name : Musang, Singgalong,Singgaong, Tinggaong, Singgarong, Malayan CivetDescription : A medium-sized civet with over-all length of about 0.90 meter to 1 meter long with a shoulder height of 0.28 meter, it is much larger than a domestic cat. Body elongate, tail less than half of combined length of head and body, legs rather short in proportion to body bulk, claws long but not completely retractile. Fur long and loose, usually longest on dorsal median side of body forming a low crest when the animal is excited, fur on neck, sides and immediately below dorsal median line, average length, fur on belly much shorter than those at the upper part and back. Head pointed anteriorly, snout naked, truncate, vibrissae grouped in three areas, those on side of head reaching tips of ears, those arising behind gape below the ear, and a few elongate vibrissae arise from above the eyes. Ears small rounded above. General color on upper parts, a mixture of grayish white and blackish, face grizzled, darker on forehead and on snout, but lighter and along the mouth and above the eyes, the eyes margined with black, ear grayish brown on outer surface near tip with a dark spot immediately below it, side of neck with three distinct black lines, the uppermost extended toward the foreleg, the two lower lines extend across the throat, and join the same lines from opposite side, black lines separated distinctly from one another by whitish to grayish under spaces, the black and grayish to white interspaces strongly contrasting with one another on lower surface of neck. Sides are with spots of varied sizes and shapes, appearing reticulated and mottled, fur on belly brownish with whitish tips, also mottled with dark brown, legs brown, tail black with lighter bands below, brillant reddish brown hair around the anus contrasting strongly with immediate surrounding areas. Color pattern varies remarkably among specimens from different parts of the Philippines. The Tangalong Civet or Malayan Civet, known also as "musang" among the Tagalog locals in the Philippines and "singarong" among the Visayan, lives along the edges of forest areas of both the original and secondary types. It also stays in "parang" or grassland mixed with forest vegetation and in well cultivated areas close to human habitations, especially in farms which are found among patches of forest. It is primarily a nocturnal animal. In search of food, it usually follows definite trails and has the interesting habit of leaving their dung in particular spots along the trail. It hasn't been observed to climb trees. Its food is mainly of fruits including bananas, figs and other fruits abound in the forest, but it may also feed on birds and on small mammals especially rats and mice. When its natural wild animal food get scarce, it also visits the immediate vicinities of houses and preys on the small chicks. This civet is geographically distributed among the larger islands of the Philippines. It is also found widely distributed in the Malay States, Borneo, Malacca, Sumatra, Celebes and on many smaller islands in that part of South-east Asia. ( CLICK TO SEE TANGALONG CIVET DISTRIBUTION RANGE MAP)The fur has been used locally as material for making caps often with a tail hanging behind like Daniel Boone cap. It can be very good material for stock farming and management to yield material for coats and jackets for foreign trade. Once upon a time, its perineal glands, producing the secretion called "civet" with a very strong odor, was used as base for perfume manufacturing. It is no longer used after just as effective synthetic product had been discovered. The meat has been widely used as food for people in the rural areas, they always hunt this civet because they believe that it victimizes their poultry, although this is rather exaggerated. Hunting Tangalong Civet is restricted here in the Philippines for it is quite uncommon now to see it on its natural habitat.TANGALONG CIVET Picture Gallery ( click on photos to enlarge )

Posted by Rizal Victoria on Wednesday, February 17, 2016

ကိုေအေအတီအုိ

Unicode

ကြောင်နံ့သာ ( သို့ ) စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကြောင်ကတိုး အကြောင်း သိကောင်းစရာ

တနေ့ က ညဆယ်နာရီ ကျော်ကျော်လောက်မှာ မှ သမီး အကြီးမလေး က ဘာဂါစားချင်ပါတယ် ဆိုပြီး ဂျီနေလို့ အပြင်မထွက်ချင်တော့ ပဲ ပျင်းနေတဲ့စိတ်ကို အသာချိုးနှိမ်ပြီး သွားဝယ်ရပါတယ်။

ဘာဂါဆိုင်က ဆဲဗင်းအလဲဗင်း ဆိုင်ကို အမှီပြု ဖွင့်ထားတာ ဖြစ်ပြီး ညပိုင်းမှသာ ထွက်ပါတယ်။ စေတနာနဲ့ လက်ရာလေးက ကောင်းတော့ အဲဒီ ဘာဂါဆိုင်မှာစောင့်နေတဲ့သူ သုံးလေးယောက်တော့ အမြဲလိုလို ရှိတတ်ပါတယ်။

ထုံးစံ အတိုင်း ကိုယ့်ရှေ့က မှာထားတဲ့သူတွေ စောင့်နေရတာနဲ့ပဲ နာရီဝက်သာသာ လောက်တော့ ကြာသွား လို့ အိမ်ကို အမြန်ရောက်ချင်ဇောနဲ့ မီးပွိုင့်ကို ရှောင်ချင်တာကြောင့် လမ်းမကြီးကမမောင်းတော့ဘဲ လူနေရပ်ကွက်ကနေ ဖြတ်ဖို့အကြံနဲ့ ကားကို ကွေ့ဝင်လိုက်ပါတယ်။

လူနေရပ်ကွက် ဆိုပေမယ့် လုံးချင်းအိမ်လေးတွေနဲ့ ခြံဝန်းသီးသန့် နဲ့ ဆိပ်ငြိမ်ရပ်ကွက် ဆိုတော့ သစ်ပင်တွေ အုပ်အုပ် ဆိုင်းဆိုင်း နဲ့ ခပ်မှောင်မှောင်ပါ။ လမ်းသွယ်လေးတွေ ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးဆိုတော့ မကြာခဏ သွားနေကျ ဆိုပေမယ့် မကြာခဏ ဆိုသလိုပဲ လမ်းမှားလေ့ရှိပါတယ်။

လမ်းသွယ်လေး တစ်ခုထဲကို ချိုးဝင်လိုက်တဲ့ အခါမှာ ခွေးတစ်ကောင်လောက် အရွယ်ရှိတဲ့ မီးခိုးရောင် အကောင်ကြီးတစ်ကောင် လမ်းဘေးက

ပန်းခြုံအနီးမှာ ကားမီးရောင်ကို စူးစိုက်ပြီး ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရလို့ ရုတ်တရက်ကြက်သီးဖြန်းဖြန်းထပြီး ဘရိတ်ကိုယောင်ပြီး နင်းလိုက်မိပါတယ်။

မလေးရှားနဲ့ အင်ဒိုနီးရှားမှာက ဒါမျိုးတွေ ပေါတယ်ဆိုပြီး နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားလေ့ ရှိတတ်တယ်လေ။

အနှီ သတ္တဝါကတော့ စက္ကန့် အနည်းငယ် မျက်လုံးစိမ်းစိမ်း တစ်စုံနဲ့ သေချာ စူးစိုက်ကြည့်နေရာက ရုတ်တရက် မီးခိုးလိုမျိုး အငွေ့တွေ ထွက်လာပြီး လမ်းဘေး ကွန်ကရစ်မြောင်းဘေးကို ခုန်ဆင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူဘာကောင် ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်လို့ ကြောက်စိတ်ထက် ကျေနပ် ပီတိဖြစ်တဲ့ စိတ်နဲ့ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။

တကယ်ဆို ကျနော် အဲဒီ အကောင်မျိုးကို သဘာဝအတိုင်း တွေ့ရတာဒါဟာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ပါ။

ပထမ အကြိမ်က လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ် ကျနော် မလေးရှားကို ရောက်စတုန်းက အဲဒီအကောင်မျိုး တစ်ကောင် ခြံစည်းရိုး အပေါ်မှာ တတ်ထားတဲ့ သံဆူးကြိုး အခွေအတိုင်း လျှောက်သွားနေတာကို ကျနော်နေထိုင်ရာ ကွန်ဒို ဝရံတာကနေ လှမ်းတွေ့ ခဲ့ဘူးပါတယ်။

ကျနော့်စိတ်ထဲ မှာ ထူးဆန်းနေတာက အဲဒီလို တောနက်ထဲမှာသာရှိသင့်တဲ့ အကောင်မျိုးကို ကွာလာလမ်ပူ မြို့လည်ကောင် မျှော်စင်ညီနောင်နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာတွေ့ ရတာကိုပါ။

အဲဒီ ကြောင်နံ့ သာ (သို့) ကြောင်ကတိုး လို့ အမည်ရတဲ့ တောကြောင်ကြီးမျိုးကို မလေးလို မူဆန်း လို့ ခေါ်ပြီး မလေးရှားကျွန်းဆွယ် အနှံ့အပြား အပြင် အရှေ့ဘက်နဲ့ အနောက်ဘက်က ကျွန်းတွေမှာ ကျက်စားတယ် လို့ဆိုပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ဘော်နီယို၊ ဆုမတြ နဲ့ ဖိလစ်ပိုင် ကျွန်းစုတွေမှာလည်း အများအပြားတွေ့ရ တတ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ တကယ်တော့ ကြောင်နံ့သာ အနေနဲ့ အရှေ့တောင် အာရှ နိုင်ငံတော်တော်များများ မှာ ဒေသခံအနေနဲ့ တွေ့ရတတ်ပြီး တခြားမျိုးတူ

တစ်ဝမ်းကွဲ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ မတူတာက သူ့ရဲ့ အမည်းရောင် ခြေလေးခြောင်းနဲ့ မီးခိုးရောင် အကွက်တွေ အပြင်၊ အမြီးကို အလှဆင်ထားတဲ့ အဖြူ မီးခိုး အစင်းအကြားတွေကြောင့် သိသာထင်ရှားတဲ့ သွင်ပြင်လက္ခဏာ ရှိတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။

တောကြောင် လို့ ယေဘုယျခေါ်နေပေသောြ်ငား ကြောင် နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်သလို ဖြစ်နေရုံမျှသာဖြစ်ပြီး ကြောင်အမျိုးအနွယ် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။

လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန် သွက်လက်ပေသောြ်ငား ကြောင်ကြီး မျိုးနွယ် တွေဖြစ်တဲ့ ကျား၊ ကျားသစ် တို့ အပြင် စပါးကြီး၊ စပါးအုံး လို မြွေကြီးများ၊ မိကျောင်းများရဲ့ အစာအဖြစ်ကိုတော့ မကြာခဏ ကျရောက်တတ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကြောင်နံ့သာ အမ တွေဟာ နှစ်လလောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးတာ နဲ့ သားငယ် ၄ကောင်ခန့်အထိ ပေါက်ပြီး ကလေးတွေ အရွယ်ရောက်၊ ကိုယ့်အစာ ကိုယ်ရှာစားတတ်တဲ့ အရွယ်အထိ မိခင်ကစောင့်ရှောက်ပေးပါတယ်။

သူတို့ တွေဟာ အသက် နှစ်ဆယ်ခန့်အထိ နေနိုင်ပေမယ့် အဲဒီ အရွယ်အထိ အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်တဲ့ အကောင်မျိုး အလွန်တွေ့ ရခဲတယ် လို့ဆိုပါတယ်။ ပုံမှန်ကြောင်နံ့သာ တစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရှည်ကတော့ ၁၇လက်မ ကနေ ၂၈လက်မခန့် အထိရှိတတ်ပြီး အလေးချိန်ကတော့ ၁၁ပေါင်ခန့်အထိ ရှိတတ်ပါတယ်။

ကြောင်နံ့သာ တွေဟာ သဘာဝအရ သားကောင်ငယ်တွေကို ဖမ်းဆီးစားသောက်တတ်တဲ့ တောရိုင်း သတ္တဝါဖြစ်လို့ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးလို့ မရပါဘူး။

VIDEO

ကိုအေအေတီအို

Unicode

No Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.

ရိုးဂုဏ်ဆိုတာ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး
Knowledge
” ရိုးဂုဏ်ဆိုတာ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး “

” ရိုးဂုဏ်ဆိုတာ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး “ ငါ့လောက်ခြေထောက် များတဲ့သူကမ္ဘာမှာရှိရဲ့လားလို့ ကျောက်တုံးပေါ်က ကင်းခြေများက ကြွေးကြော်တော့ သူနေတဲ့နေရာနဲ့အနီးနားက ကျောက်ကုန်းပေါ်က ပို့နတ်သံကောင်က မင်းကငါ့ကို ပြိုင်ဝံ့လို့လားပြောလိုက်တော့ ခင်ဗျားကိုတော့ကျွန်နော် မပြိုင်ဝံ့ပါလို့ကင်းခြေများက ပြောရှာပါသတဲ့…. တစ်နေ့တွင် အမိတာဘချမ်းသည် လေယာဉ်ဖြင့်ခရီးထွက်ရန် ကိစ္စတစ်ခုပေါ်လာသည်။ လေယာဉ်ပေါ်ရှိ သူနှင့်ဘေးချင်းကပ်လျက်ကျသော လူတစ်ယောက်မှာ သူ့ထက်အသက်ကြီးပြီး ရိုးရိုးရှပ်အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကိုသာ ဝတ်ထားသော သာမန် လူလတ်တန်းစားပုံစံပေါက်နေသည့် လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထိုလူကြီးမှာ ပညာတော့ တတ်ပုံရသည်။ သတင်းစာတစ်စောင်ကို ဖတ်နေတာတွေ့ရသည်။ ထိုစဉ် လေယာဉ်မယ်လေးက လက်ဖက်ရည်ဖြင့် လိုက်ဧည့်ခံလေသည်။ ထိုလူကြီးက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူလိုက်ပြီး သူနှင့်ဘေးချင်းကပ် အမိတာဘချမ်းကို အသာအယာပြုံးပြလာလေသည်။bအမိတာဘချမ်းကလည်း ထိုလူ့ကို အခွင့်သာခိုက် ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ဟဲလို” …

" ပိုက်ဆံ ရှာပါ စုပါ သုံးပါ မဖြုန်းပါနှင့် "
Knowledge
” ပိုက်ဆံ ရှာပါ စုပါ သုံးပါ မဖြုန်းပါနှင့် “

” ပိုက်ဆံ ရှာပါ စုပါ သုံးပါ မဖြုန်းပါနှင့် “ ပိုက်ဆံရှိမှ ဖြစ်တော့မယ်လို့ တွေးမိတဲ့အချိန်ဟာ ခရီးတစ်ခုကို စတင်ဖို့ လက်မှတ်စဝယ်တာနဲ့ တူပါတယ်။ လောကမှာ ပိုက်ဆံရှိမှ ပိုအဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်။ မိသားစုထဲမှာ ကြည့်ပါ။ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တဲ့သူက ပိုအရေးပါ အရာရောက်ပါတယ်။ အပေါင်းအသင်းတွေ ကြားထဲ ကြည့်ပါ။ ပိုက်ဆံရှိတဲ့သူက ပိုလူရာဝင်ပါတယ်။ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုခုကို ကြည့်ပါ။ ပိုက်ဆံပိုရှိတဲ့သူက ပိုအရာရောက်ပါတယ်။ ဒါဟာ လောကကြီးထဲမှာ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များများ ဖြစ်နေတာပါ။ ဘယ်နည်းနဲ့ကြည့်ကြည့် သင် ပိုက်ဆံရှာရပါမယ်။ ငွေစုရပါမယ်။ သင်ပိုက်ဆံရှိမှ သင်ချစ်တဲ့သူတွေအတွက် သင်လုပ်ချင်တဲ့အရာတွေအတွက် သင်ပြောချင်တဲ့စကားတွေအတွက် သင်လိုချင်တဲ့အရာတွေအတွက် အားလုံးမဟုတ်ရင်တောင် တော်တော်များများလုပ်လို့ရမှာပါ။ “ခင်မင်မှုက ပိုအရေးကြီးတယ်” …

ခံတွင်း အနံ့ဆိုးကို ဘယ်လို ဖျောက်ကြမလဲ
Knowledge
ခံတွင်း အနံ့ဆိုးကို ဘယ်လို ဖျောက်ကြမလဲ

ခံတွင်း အနံ့ဆိုးကို ဘယ်လို ဖျောက်ကြမလဲ ခံတွင်း ပုတ် အနံ့ သည် လူတယောက် အတွက် မိမိကိုယ် ကို ယုံကြည်မူ့ မဲ့စေပါသည်။ ခံံတွင်းအနံ့ မကောင်း သူများသည် လူအများ ကြားတွင် စကားပြော ဆိုရာ တွင် မိမိ ၏ ပါးစပ်မှ အနံ့ ကြောင့် သူတပါးအား အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသလို မိမိကိုယ်တိုင်လည်း သိမ်ငယ်ရပါသည် ။ ကျွန်တော် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာ အရပ်တပါး၌် တောရ ကျောင်းတခုတွင် သီတင်းသုံး နေထိုင်သော ရဟန်းတပါးအား အခါ အခွင့်သင့်၍ သွားရောက် ဖူးခဲ့ပါသည်။ ထိုရဟန်းသည် စကားပြောသောအခါတွင် ပါးစပ်အား လက်ဝါးနှင့် ကာ၍ …